Nie mamy teraz sezonu ogórkowego ani spcjalnej okazji zeby rozpisywać sie na temat tego warzywa. Wydaje mi sie jednak ze niedawno odkryty ” namalowany ogórek” warty jest przedstawienia , ostanio tutaj malo kaligraficzno-tuszowych akcentòw. Za jakis czas bedzie oficjalny egzamin z kaligrafii i jesli mam brac w nim udzial to powinienem codziennie ćwiczyć, poznwać tajniki tej sztuki.Niestety nie mam tyle samodyscypliny.

 Widze ze sprawa kimona sie podoba bedzie chyba sporo okazji dopodzielenia sie obserwacjami i doswiaczeniami. Postaram sie o claosciowie przedstawienie tego japsnkieg formalnego ubrania oczywiscie jak warunki na to pozwolą.

Tak, zamówione kimono u mistrza herbaty zostało dostarczone. Jest juz wszystko skompletowane –od obuwia (zori) skarpet ( tabi) do kapoty (haori) i wszelkich pasów czy sznurków i zapinek. Zamiast radości i zadowlenia pojawilo się przerazenie, bo jak to wszystko magazynować? Składać, chronić ?

Dolna czesc kimona - HAKAMA-  szurowanie  po noszeniu  > ciekawe czy kiedykolwiek naucze sie tak zasuplac?

Inna spawa to noszenie tych szat. Bez czasochlonngo szkolenia nie ma mowy o samodzielnym przyodzianiu sie w japonskie tradycyjne szarawary. Ubranie sie w kimono trwało ok. 20 minut, wiązano sznurki i pasy. Efekt byl wspanialy noszenie czegos takiego to nietylko przygoda ale i bardzo paujacy strój do formalnego spotkania herbacianego. Teraz juz wiem ze wygodniej jest chodzić do wypożyczalni kimon gdzie profsjonalnie ubiorą czy raczej zasznuruja....Ale  zdrugiej strony jesli poznaje sie droge herbaty „ Chanoyu- “茶道―茶の湯“noszenie tradycych szat staje sie jednym z elementòw praktyki podobnie jak studia nad  rodzajami węgla na opał.  itd...itp..

Jesli chodzi o węgiel drzewny ktory używany jest tylko podczas specjalnych okazji。 Istnieje oddzielna nauka poznawania i używania tego materiału. Nie jestem jeszcze tak zaawansoway zeby rozpoznac ktory kawalek węgela jest odobry i wogole niepoznałem dokladenej klasyfikacji. Samo rozpalenie oginia wymaga zrobienie kupki z kawalków węgla poukładanych w odpowiednim porządku. Zapala sie za pomocą malego drewienka. Jesli węgiel jest dobrze ułożony to ogien bedzie rozchodzil rownomirnie i da oczekiwane efekty.

 Foto  z blogu: http://hanabira-kai.tea-nifty.com/hanabirakai/cat5629258/index.html

HANABIRA-KAI  TEA   an alternative way of TEA

http://hanabira-kai.tea-nifty.com/hanabirakai/cat5629258/index.html

Czasami czytam blog osoby obeznanej w sprawiach Chanoyu.  Blog powala !!!-- bo przedstawia bardzo anarchistyczne podejście do sztuki parzenia herbaty. Z jednej srony autor ma wiedze oraz posiada zbior sprzetu do herbaty tzn. CHADOGU (茶道具) z drugiej z strony robi awangadowe aranżacje. Wstarczy obejrzec  klika stron  ( – czasami sa dopiski po agielsku)

Foto  z blogu: http://hanabira-kai.tea-nifty.com/hanabirakai/cat5629258/index.html

Widac tutaj pofesjonalna  kasyfikacje.. węgla.

Naczynie które służy do przygotwania herbaty czyli czajnik nie zawsze należycie spełnia swoją funkcje.Tak jest w przypadku wielu imbryków z Yixing.

Czajnik w klimcie bambusa ,elegancki  ale niepraktyczny.

W tym czajniku – przykywka jest badzo mala,  co uniemożliwia swobodne wybranie z fusow herbcianych po parzeniu.Trzeba duzo wysilku aby taki imbrk wyczyscic w środku.

Istnieje cala rzesza kolekcjonerow która zbiera czajniki ze względu na unikalny ciekawy ksztalt nie zwracajac uwagi ze w takim naczyniu trudno zaprzyc herbate.

Ostanio dowiedzialem sie jak nazywany jest mini ogródek wkomponowany w wolnej przestrzeni między ścianami domu mieszkalnego ( czy tez  tradycyjnych restauracji albo hoteli). W na powierzni np. 1m x1m profesjonalni ogrodnicy projektują „kawalek krajobrazu „ dający relaksacyjne efekty-  czy tez pobudzające wyobraźnie. Taki mini ogródek nazywa sie TSUBO Niwa

 Pobrane z  http://www.osiete-reform.com/clm/clm_2447.html

Poznanie technik aby wywołać efekty uspakajające czy też poczucia przestrzeni wymaga lat praktyki. Dzięki skupieniu, wielokrotnym studiowaniu technik, pod okiem mistrza powstają w rzeczy o bardzo wysokiej jakosci.  Japonii dotyczy to prawie kazdej tradycyjnej profesji gdzie liczy sie mistrzostwo i szacunek dla zawodu.

O weglu drzewnym bialym i czarnym  i  jego  rozplaniu napisze za kilka dni.. Dzis znowu o imbryku.     Czajnik do parzenia listkow herbaty to oczywiscie chiński wynalazek. W Japonii rozpowszechnily sie naczynia do parzenia ktore Chińczycy wykorzystywali do przygotwania farmaceutykow.

Czajniki Tokoname sa teraz kopiowane w Chinach. Widac jednak  roznice  miedzy japonskimi prototypami  a  chinskimi neo-imbrykami.

Tak koszyki oraz wszelkiego rodzaju plecionki z drewana bardzo często są wykorzystywane podzas spotkania herbacianego.

Podczas najbardziej formalnych spotkań herbacianych gdzie do opalu uzywa sie drogocenngo węgla drzewnego zauwazymy specjalny koszyk. Takie sa ustalenia iz węgiel drzewy  przechowywuje sie w odpowiednio dopasowanycm plecionym nczyniu.

Patrząc  na stare chinskie  obrazy  o tematyce „ parzenie  herbaty” czesto  zauwazymy  piecyk do przygotwania wody. Taki rodzaj " podgrzewacza" nie jest już w powszechnym użyciu. Zapewne wykorzystanie  tego sprzetu bylo bardzo popularne  w miescie Chaozhou ( Tetchow) gdzie podobno ponownie podjeto produkcje tego rodzaju  heracianych untensyliow...Ja terz chce byc w poiadaniu takiego  piecyka opalanym weglem drzewnym.

Na fotografi widzimy japonski piecyk  wraz z „ boofura” -naczyniem ceramicznym przypominajacym czajnik. Boofura nie jest czajnikem do parzenia – choc z wygladu przypomina czajniki z Tokoname. Tradycja parzenia herbaty  czajniku  przeniknela z Chin do Japonii na porzez „otwarte miasto Nagasaki”  miedzy  pod  koniec 16stego  wieku. Obecnie piecyk i  „ boofura” uzywa sie podczas przygotowania herbaty w tradycji „ Sencha-dou”

A właściwie „ PALENISKO DOMOWE” czyli jak na stole mozna miec dodatkową atrakcje.

 W starych tradycjnych domach japonskich uzywano paleniska twz. irori po srodku pokoju. W naszych czasach nie ma juz takich palenisk ale mozeny zauwazyc ewolucjyjne sprzety jak taki---> mebel.

Mozna go nazywac chyba nowoczenym - „ hibachi” ....czyli urzadzeniem do ocieplania pomieszczenia.

Inne to sprzęty przypominaja  ze keidys ogzewano sie bez kaloyferow czy piecy 

 : stolik-  KOTATSU  z przymocowanym mini grzejnikiem kryty kocem – zeby w nogi bylo cieplo.

Paleniska czy nawet ich imitacje wykorzystywane do praktykowania pzygotowania herbaty w „ duchu  Chanoyu „  -  wlasciwie tylko podczas zimowego okresu.

 a  w galerii ladnie  sie to prezentuje

Lubie tego typu czajniki – o prostym wygladzie jednoczesnie wykonane z dobrego materialu jakim jest brązowa glinka „zhuni”.

Dodatkowa cecha tego imbryka to wypolerowane scianki naczyniaTego typu powierzchne ze wzgledu na porowata strukture nazywane  sa  „świńska skórka” (豚皮)。 Czajnika uzywam do przygotowania herbaty.Oolong -Sui-xian